شاهین پلاس اتوماتیک

موتور معروف EC5 یکی از بهترین یادگاری‌ها برای پژو سیتروئن در بازار خودروسازان ایرانی است. شرکت ایران خودرو این موتور را به‌صورت تغییر یافته با نام TU5P در پاییز ۱۳۹۹ معرفی کرد و سپس آن را روی اکثر محصولات خود، از جمله خانواده تارا، راناپلاس پانوراما، و خانواده ۲۰۷ نصب کرد.

به موازات ایران خودرو، شرکت سایپا با همکاری مهندسان شرکت «مگا موتور» و مرکز تحقیقات و نوآوری سایپا، نسخه بومی‌سازی شده EC5 را تولید کرد که منجر به خلق موتور جدید ME16 در بهار ۱۴۰۲ شد. این موتور به عنوان «اولین موتور شانزده سوپاپ سایپا» شناخته می‌شود و دارای استاندارد آلایندگی یورو ۵ است. همچنین، مجهز به سیستم CVVT و پمپ روغن با دبی متغیر است که مصرف سوخت را کاهش و قدرت موتور را نسبت به مدل‌های مشابه افزایش می‌دهد. موتور ME16 همچنین به دلیل داشتن سیستم پاشش سوخت چند نقطه‌ای، قابلیت اخذ استاندارد یورو ۶ را دارد.

یک سال و نیم بعد از شروع تولید موتور ME16، در پاییز ۱۴۰۳، شرکت سایپا نسخه بهبودیافته شاهین G را با نام جدید «شاهین پلاس» به بازار عرضه کرد. اولین تغییر مهم در شاهین پلاس، حذف پیشرانه قدیمی M15TC و استفاده از پیشرانه جدید و تنفس طبیعی ME16 است که علاوه بر کاهش استهلاک، مصرف سوخت را هم کاهش داده است. همچنین قدرت خروجی موتور شاهین پلاس تقریباً ثابت مانده، ولی گشتاور آن حدود ۱۵% کمتر از شاهین توربو است که چندان محسوس نیست.

دومین تغییر مهم در شاهین پلاس، استفاده از گیربکس شش سرعته اتومات (AT6) است، در حالی که شاهین جی اتومات از گیربکس CVT با هفت دنده مصنوعی بهره می‌برد. سومین تغییر مهم، اضافه شدن امکانات جدیدی است که قبلاً در شاهین CVT وجود نداشتند، از جمله: صندلی برقی راننده، گرمکن صندلی‌های جلو، شیشه دودی عقب، و تریم دو رنگ کابین به همراه قطعات طرح چوب.